Περισσότερες λήψεις εμβολίων COVID-19 διατίθενται για
εφήβους που θέλουν να εμβολιαστούν. Αλλά
για μερικούς εφήβους, ένας δαιδαλώδης συνδυασμός βιοηθικής και κρατικών νόμων τους
αποκλείει.
Στις αρχές της πανδημίας, η
16χρονη Megan Kosar δούλευε σε κατάστημα παγωτού στο
Woodbridge της Βιρτζίνια. Το κατάστημα απαιτούσε από τους πελάτες να
φορούν μάσκες προσώπου και ένας πελάτης που δεν ήθελε να το φορέσει άρχισε να
της φωνάζει.
«Ήταν τρομακτικό και ήταν μία από
τις πρώτες μου εβδομάδες στη δουλειά», λέει η Kosar. Σήμερα εργάζεται σε
σαλόνι αισθητικής και εξακολουθεί να ακούει τους ενοχλημένους πελάτες που
αντιτίθενται στις μάσκες. Η διαφορά είναι ότι τώρα είναι επιλέξιμη για
εμβόλιο COVID-19, το οποίο θα μείωνε τον κίνδυνο μόλυνσης από εκείνους που δεν συμμορφώνονται
στα μέτρα προστασίας.
Η Kosar
συγκαταλέγεται μεταξύ των 25 εκατομμυρίων εφήβων ηλικίας 12 έως 17 ετών στις
ΗΠΑ που είναι επιλέξιμοι να λάβουν το εμβόλιο Pfizer-BioNTech, το οποίο
εγκρίθηκε για επείγουσα χρήση σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα στις 10 Μαΐου.
Σύντομα, το εμβόλιο Moderna μπορεί να είναι διαθέσιμο και σε εφήβους ,
αφού τα αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής έδειξαν ότι είναι επίσης ασφαλές
και αποτελεσματικό για τους εφήβους.
Το συμπέρασμα είναι ότι, ενώ το
εμβόλιο Pfizer είναι άμεσα διαθέσιμο στην πόλη της, αντιμετώπισε ακόμη ένα
σημαντικό εμπόδιο: τους γονείς της. Ανησυχούσαν για τις πιθανές
μακροπρόθεσμες παρενέργειες του εμβολίου και δεν θεώρησαν τον κοροναϊό τόσο
σοβαρή απειλή όσο έκανε, λέει η Kosar.
Οι περισσότερες πολιτείες απαιτούν
τη συγκατάθεση ενός γονέα ή νόμιμου κηδεμόνα για οποιονδήποτε άτομο κάτω των 18
ετών προκειμένου να υποβληθεί στον
εμβολιασμό, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού COVID-19. Τι συμβαίνει
λοιπόν όταν ένας έφηβος θέλει να υποβληθεί στον εμβολιασμό, αλλά οι γονείς του
δεν θα το επιτρέψουν; Και πότε πρέπει ένας ανήλικος να έχει το δικαίωμα να
λάβει τυχόν συνιστώμενα εμβόλια που αντιτίθενται στους γονείς τους;
Η πρώτη απάντηση εξαρτάται από την
κατάσταση. Αλλά το δεύτερο εγείρει πολλά ακανθώδη ζητήματα στη διασταύρωση
της βιοηθικής, του νόμου, του ατομικού κινδύνου ασθένειας, της δημόσιας υγείας
και της ευθύνης της κοινότητας. Και είναι ένα ζήτημα που ενδεχομένως
αντιμετωπίζουν εκατομμύρια έφηβοι.
Σύμφωνα με μια συνεχιζόμενη
έρευνα από το Kaiser Family Foundation, περίπου το ένα τέταρτο των γονέων
εφήβων ηλικίας 12 έως 17 ετών δηλώνουν ότι «σίγουρα δεν θα τους
εμβολιάσουν». Μεταξύ 10 και 18 τοις εκατό (ανάλογα με την ηλικία του
παιδιού) θα τους εμβολιάσει μόνο εάν το σχολείο τους το απαιτεί. Μόνο
περίπου το ένα τρίτο των γονέων σκοπεύουν να εμβολιάσουν τα παιδιά τους
αμέσως. Τα υπόλοιπα «θα περιμένουν λίγο για να δουν πώς λειτουργεί».
Δεν προκαλεί έκπληξη
το γεγονός ότι ορισμένοι γονείς που ήταν ενθουσιασμένοι για τη λήψη του ίδιου
του εμβολίου μπορεί να είναι πιο διστακτικοί για τη λήψη του από τα παιδιά
τους, σύμφωνα με τη Maya Goldenberg , αναπληρώτρια καθηγήτρια φιλοσοφίας που μελετά την
διστακτικότητα στο εμβόλιο, στο Πανεπιστήμιο του Guelph στο Οντάριο του
Καναδά. Σύμφωνα με το CDC, οι έφηβοι έχουν ένα έκτο την πιθανότητα
νοσηλείας και το ένα δέκατο του κινδύνου θανάτου από το COVID-19 σε σύγκριση με
τους νεαρούς ενήλικες ηλικίας 18 έως 29 ετών. Δεδομένων αυτών των στατιστικών
και της υπάρχουσας αντιπαράθεσης σχετικά
με αυτό το ζήτημα, «πρόκειται να συζητηθεί κάθε είδους διαφωνία σχετικά με το
πόσο απαραίτητα είναι αυτά τα εμβόλια », λέει ο Goldenberg.
Ωστόσο, ο χαμηλός
κίνδυνος δεν αποτελεί κίνδυνο, λέει η Hina Talib , αναπληρώτρια καθηγήτρια
παιδιατρικής και μαιευτικής-γυναικολογίας που ειδικεύεται στην εφηβική ιατρική
στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο στο Montefiore της Νέας Υόρκης. Οι έφηβοι
παρουσιάζουν πιο σοβαρό σύνδρομο φλεγμονής πολλαπλών συστημάτων (MIS-C)
- μια σπάνια αλλά σοβαρή επιπλοκή του COVID-19 που προκαλεί φλεγμονή στα
εσωτερικά όργανα και που μπορεί να έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις στην καρδιά,
λέει.
«Είναι σημαντικό οι
έφηβοι να είναι προσεκτικοί στη συζήτηση σχετικά με την προστασία από το
COVID-19 επειδή τους επηρεάζει», λέει ο Talib. «Πρέπει να τους δοθεί
απολύτως αυτό το εμβόλιο.»
Τι ιατρικές αποφάσεις μπορούν να κάνουν οι έφηβοι
Για τις περισσότερες
ιατρικές παρεμβάσεις σε άτομα κάτω των 18 ετών, είναι ηθικά και νομικά
απαραίτητο να λάβετε συγκατάθεση από τον γονέα ή τον νόμιμο κηδεμόνα, σύμφωνα
με τη Ruth Faden , ιδρυτή του Berman Institute of Bioethics στο
Πανεπιστήμιο Johns Hopkins. Υπάρχουν όμως εξαιρέσεις.
Στις περισσότερες
πολιτειακές νομοθεσίες, λέει, «υπάρχουν περιστάσεις όπου τα παιδιά αναλαμβάνουν
τις ευθύνες των ενηλίκων με τρόπο που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο θα
πρέπει να είναι σε θέση να διαχειρίζονται μόνοι τους την ιατρική τους
περίθαλψη».
Αυτές οι περιστάσεις
περιλαμβάνουν θεραπεία για ψυχική υγεία, χρήση ουσιών και σεξουαλική
και αναπαραγωγική υγεία, όπως αντισύλληψη ή θεραπεία για σεξουαλικώς μεταδιδόμενες
λοιμώξεις (STI), λέει ο Ross Silverman , καθηγητής στη Νομική Σχολή
του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα της Ιντιάνα.
Μερικές φορές ένας έφηβος θα ζητήσει
φροντίδα μόνο εάν δεν απαιτείται η άδεια των γονιών τους, εξηγεί. Στη
συνέχεια, είναι προς το συμφέρον του εφήβου και της δημόσιας υγείας να λάβει
εμπιστευτική φροντίδα. Άλλες μοναδικές καταστάσεις, όπως έφηβοι που είναι
άστεγοι, ζουν μόνοι τους ή είναι οι ίδιοι γονείς, ενδέχεται επίσης να μην
απαιτούν τη γονική συγκατάθεση.
«Ήταν μια αποσπασματική διαδικασία για την
ανάπτυξη αυτών των πολιτικών», λέει ο Silverman και τα εμβόλια δεν έχουν
συγκεντρώσει νομοθετική προσοχή μέχρι πρόσφατα.
Εντούτοις, το ενδιαφέρον έχει αυξηθεί λόγω
του εμβολίου ανθρώπινου ιού θηλώματος (HPV), το οποίο προστατεύει από
πολλαπλούς καρκίνους που μπορούν να αναπτυχθούν χρόνια μετά τη μόλυνση από τον
HPV. Δεδομένου ότι ο HPV μεταδίδεται σεξουαλικά, ορισμένες καταστάσεις
επιτρέπουν στους εφήβους να κάνουν το εμβόλιο χωρίς τη γονική συγκατάθεση. Οι
ανήλικοι ηλικίας 12 ετών και άνω στο Ιλινόις και την Καλιφόρνια , για παράδειγμα, χρειάζονται συγκατάθεση
για όλα τα εμβόλια εκτός από αυτά για τον HPV και την ηπατίτιδα Β, ένα άλλο
ΣΜΝ.
Αλλά οι κρατικοί νόμοι σχετικά με τον
εμβολιασμό και τη συγκατάθεση παραμένουν ασαφείς. Στη Νότια Καρολίνα , για παράδειγμα, οι έφηβοι ηλικίας 16
ετών και άνω μπορούν να εμβολιαστούν χωρίς τη γονική συγκατάθεση, αλλά επτά
πολιτείες απαιτούν τη νόμιμη συναίνεση κηδεμόνα για οποιονδήποτε κάτω των 18
ετών να λάβει οποιοδήποτε εμβόλιο.
"Αυτή είναι μια περίπτωση όπου αυτό που
μπορεί να είναι το ηθικά σωστό πράγμα που πρέπει να περιοριστεί από το
νόμο", λέει ο Faden.
Σε ένα άρθρο του 2019 στο New
England Journal of M edicine , ο Silverman και δύο
συνάδελφοί του υποστήριξαν ότι οι νόμοι που επιτρέπουν τον εφηβικό εμβολιασμό
χωρίς άδεια γονέα «θα μπορούσαν να βελτιώσουν τα ποσοστά εμβολιασμού κατά των
εξαιρετικά μολυσματικών ασθενειών όπως η ιλαρά». Αλλά ποια ηλικία είναι
πιο κατάλληλη; Ορισμένες πολιτείες χρησιμοποιούν ήδη το 12 ως βασική
γραμμή, αλλά μια έρευνα του 2016 σχετικά με τους παρόχους
εφηβικής φροντίδας πρότεινε το 14 ως την ιδανική ηλικία για
αυτοέγκριση σε εμβόλια.
Ένας νόμος που ψηφίστηκε
το 2020 στην Ουάσιγκτον, DC, επιτρέπει σε ανηλίκους ηλικίας 11 ετών και άνω να λαμβάνουν οποιοδήποτε εμβόλιο συνιστάται από το CDC,
συμπεριλαμβανομένου του εμβολίου COVID-19, εφόσον ο ανήλικος μπορεί να δώσει
συγκατάθεση μετά από ενημέρωση. Η ηλικία των 11 ετών είναι όταν το CDC συνιστά τρία εμβόλια: HPV , μηνιγγιτιδοκοκκικό και το Tdap κατά του
τετάνου, της διφθερίτιδας και του κοκκύτη.
«Ακόμα κι αν είστε
έφηβος, είστε το δικό σας άτομο και δικαιούστε να ανησυχείτε για την υγεία σας
και να προστατεύετε την υγεία σας», λέει η Mary Cheh , η βουλευτής
που παρουσίασε το νομοσχέδιο DC. «Ένα νεαρό άτομο δεν πρέπει να
παγιδεύεται από ιδέες που θα μπορούσαν να τους προκαλέσουν σοβαρή βλάβη, με τις
οποίες δεν συμφωνούν, και δεν είναι μόνο για αυτούς και την υγεία τους - θα
μπορούσαν να το μεταδώσουν σε άλλους ανθρώπους».
Οι έφηβοι αισθάνονται ευθύνη για τις κοινότητές τους
Η ανησυχία για
άλλους είναι αυτό που οδήγησε τον Ethan Lindenberger να στραφεί στο Reddit για
βοήθεια για να καλύψει τους εμβολιασμούς του μετά τα 18 του. . (Το National
Geographic απευθύνθηκε στη μητέρα του Ethan για σχόλιο, αλλά δεν έλαβε
απάντηση δημοσίευσης.)
«Η νοοτροπία μου ότι
έπαιρνα αυτά τα εμβόλια είναι τόσο σημαντική γιατί δεν είναι μόνο για μένα,
αλλά και για άλλους ανθρώπους», λέει ο Lindenberger, ο οποίος έχει αρκετά
μικρότερα αδέλφια που ήθελε να προστατεύσει. «Σε κανένα σημείο δεν
αφορούσε την εξέγερση. Όλα αφορούσαν την ευθύνη που έπρεπε να φροντίσω για
την υγεία μου και την υγεία της κοινότητάς μου. "
Ο Lindenberger λέει
ότι ένιωθε «παράλογο, άδικο και αδιάφορο» να στερείται ιατρικής παρέμβασης που
προστατεύει τους άλλους και τόνισε τη σημασία της ιατρικής αυτονομίας στην
εφηβεία.
«Δίνοντας εφήβους
και νεαρούς ενήλικες τη δυνατότητα και την αυτονομία να κάνει αυτές τις
αποφάσεις θα βοηθήσει πραγματικά τους εξοπλίσει για τη μετάβαση στην ενήλικη
ζωή και δείχνει να έχουν ευθύνες για τη φροντίδα του εαυτού τους και της
κοινότητάς τους με το να εμβολιαστεί», λέει ο Lindenberger, ο οποίος κατέθεσε ενώπιον του Κογκρέσου στην 2019 σχετικά με τους
κινδύνους της παραπληροφόρησης του εμβολίου.
Ήταν δυσκολίες όπως
η Lindenberger's που ενέπνευσαν την Kelly Danielpour , ανώτερο γυμνάσιο της Καλιφόρνια, να
δημιουργήσει το VaxTeen ,
έναν οργανισμό που εκπαιδεύει τους εφήβους σχετικά με τα εμβόλια, τους νόμους
περί συναίνεσης του κράτους και συμβουλές για συνομιλία με τους γονείς.
«Συνειδητοποίησα
γρήγορα πόσο δύσκολο ήταν για τους [εφήβους] να βρουν απαντήσεις τόσο για την
ενημέρωση σχετικά με τα εμβόλια όσο και για τους νόμους σχετικά με τη
δευτερεύουσα συγκατάθεση, καθώς και για το πόσο περίπλοκο ήταν το ζήτημα», λέει
ο Danielpour.
Οι προτάσεις του
VaxTeen σχετικά με τη συζήτηση με τους
γονείς ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν ο Κοσάρ, η
16χρονη Βιρτζίνια.
«Αρχικά, είπαν Όχι,
δεν πρόκειται ποτέ να υποχωρήσουμε», λέει. «Αλλά είμαι πολύ
σκληρός. Αν υπάρχει κάτι που θέλω, δουλεύω πολύ σκληρά για να βρω αυτό που
θέλω. " Και με τους πόρους της VaxTeen, μπόρεσε να προετοιμαστεί για
τις ερωτήσεις των γονιών της. Χρειάστηκαν δύο ή τρεις συνομιλίες για να
τους πείσει, αλλά τελικά το έκανε. Συμβουλεύει άλλους εφήβους που θέλουν
να ακολουθήσουν τα χνάρια της για να παραμείνουν ήρεμοι, να περιμένουν τη σωστή
στιγμή και να ακούσουν πρώτα γιατί οι γονείς τους λένε όχι.
Αυτό
ακριβώς συνιστά ο Robin Gurwitch ,
ψυχολόγος και καθηγητής στο Ιατρικό Κέντρο Πανεπιστημίου Duke.
«Μέρος της συζήτησης
είναι να κάνει ένα βήμα πίσω και τουλάχιστον να αναγνωρίσει από πού προέρχονται
οι γονείς τους: ένα μέρος φροντίδας», λέει ο Gurwitch. Οι γονείς πρέπει
επίσης να ακούσουν τον έφηβο τους να τους επικυρώσει και να στείλουν το μήνυμα
ότι η φωνή τους έχει σημασία. Ο Gurwitch λέει ότι μπορεί επίσης να
βοηθήσει στη συμμετοχή ενός αμοιβαία αξιόπιστου τρίτου μέρους, όπως ο
παιδίατρος του εφήβου, ένας οικογενειακός φίλος ή ένας ηγέτης που βασίζεται στην
πίστη.
«Πρέπει να
επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της υποστήριξης των αναπτυσσόμενων αυτονομιών των
εφήβων και των δεξιοτήτων για τη φροντίδα του εαυτού τους, καθώς και η
ενδυνάμωση των γονέων να έχουν το ρόλο τους ως ο πιο σημαντικός ενήλικας στη
ζωή των εφήβων», λέει ο Talib, παιδίατρος της εφηβικής ιατρικής. «Ως
παιδίατροι, μπορούμε να βοηθήσουμε στο άνοιγμα της συνομιλίας».
Το όφελος του εμβολίου COVID-19 για την ψυχική υγεία
των εφήβων
Αν και το εμβόλιο
COVID-19 προστατεύει ρητά έναν έφηβο από την ασθένεια, ένα πιθανώς μεγαλύτερο
όφελος είναι για την ψυχική του υγεία, σύμφωνα με τον Talib και τον Gurwitch.
Η έρευνα δείχνει ότι κατά τη διάρκεια της
πανδημίας, οι έφηβοι υπέφεραν από αυξημένο άγχος, κατάθλιψη και
μοναξιά. Μια πρόσφατη έκθεση της
μη κερδοσκοπικής εταιρείας Fair Health διαπίστωσε ότι οι απαιτήσεις ασφάλισης
ψυχικής υγείας για εφήβους ηλικίας 13 έως 18 ετών διπλασιάστηκαν τον Μάρτιο και
τον Απρίλιο του 2020 σε σύγκριση με εκείνους τους μήνες του προηγούμενου έτους. Για
κάθε επόμενο μήνα του 2020, οι αξιώσεις ήταν τουλάχιστον 19% υψηλότερες από τον
προηγούμενο χρόνο.
«Οι έφηβοι έχουν
πραγματικά αισθανθεί τον συναισθηματικό αντίκτυπο αυτής της πανδημίας με
τρόπους που οι ενήλικες δεν έχουν να χάσουν τα σημεία επαφής τους για
φυσιολογική ανάπτυξη, είτε πρόκειται για σχολείο, πρακτική άσκηση, εργασία,
κοινωνικοποίηση με φίλους και γνωριμίες», λέει ο Talib. «Η ζωή τους έχει
αλλάξει πολύ και αυτό το εμβόλιο τους φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στην επιστροφή της
κανονικότητας. Τους δίνει ασφαλείς ευκαιρίες να κοινωνικοποιηθούν και να
περάσουν από τη φυσιολογική ανάπτυξη των εφήβων με τρόπο που η πανδημία έσπασε.
"
Οι έφηβοι μπορεί
επίσης να θέλουν να πάρουν το εμβόλιο, ώστε να μπορούν για άλλη μια φορά να
είναι γύρω από την οικογένεια που δεν έχουν επισκεφτεί επειδή φοβούνται ότι θα
τους μολύνουν, λέει ο Gurwitch. «Εάν ανησυχούν και ανησυχούν και
ανησυχούν, τότε το εμβόλιο τους παρέχει αυτό το επίπεδο αυξημένης ασφάλειας που
θα είμαι εντάξει και ότι οι φίλοι και η οικογένειά μου θα είναι επίσης
εντάξει».
Αυτοί ήταν ακριβώς
οι λόγοι που ο Κοσάρ ήθελε να εμβολιαστεί.
«Ήθελα να βοηθήσω
όλους να επιστρέψουν στο φυσιολογικό όσο μπορούμε να φτάσουμε το συντομότερο
δυνατό», λέει ο Κοσάρ. «Μου λείπει να κάνω παρέα με τους φίλους μου και να
νιώθω πιο ασφαλής από το να μην ανησυχώ αν κάποιος είναι άρρωστος».
Αλλά καταλαβαίνει
επίσης γιατί ήταν δύσκολο για τους γονείς της να παραχωρήσουν κάποιον έλεγχο
στις αποφάσεις της για την υγεία. «Νομίζω ότι αρχίζουν να βλέπω ότι διαμορφώνω
τις δικές μου απόψεις για το πώς θέλω να φροντίσω τον εαυτό μου», λέει ο Κοσάρ. «Υποθέτω
ότι με βλέπουν να μεγαλώσω. Είναι τρομακτικό για αυτούς όταν παίρνω τις
δικές μου αποφάσεις. "
Η Kosar έλαβε τη
δεύτερη δόση του εμβολίου Pfizer-BioNTech στις 8 Μαΐου και είχε ακριβώς το
αποτέλεσμα που περίμενε.
